Biografia Tomasz Stańko ( ur. 1942-07-11 )

Tomasz Ludwik Stańko (ur. 11 lipca 1942 w Rzeszowie, zm. 29 lipca 2018 w Warszawie) - polski trębacz jazzowy, kompozytor.

Życiorys

Młodość

Syn Józefa, prawnika, i Eleonory z domu Jakubiec, nauczycielki. Edukację muzyczną rozpoczął w 1949, w podstawowej Krakowskiej Szkole Muzycznej, w klasie skrzypiec. W latach 1957-1964 uczęszczał do III Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Kochanowskiego w Krakowie. Od 1959 uczył się też w II Liceum im. Króla Jana III Sobieskiego oraz Państwowej Średniej Szkole Muzycznej, w klasie trąbki. W 1964 rozpoczął studia w Akademii Muzycznej w Krakowie, na Wydziale Instrumentalnym, w klasie trąbki, pod kierunkiem prof. Ludwika Lutaka. W 1969 obronił pracę dyplomową.

Bosa - Foto: Marcin Kydryński<br />
Projekt: kasia mrożewska@vanart

Bosa - 159 592-2 (CD / 2000)
Foto: Marcin Kydryński
Projekt: kasia mrożewska@vanart

Młodzieńcze plany o karierze plastyka (Stańko dużo rysował i malował) uległy zmianie po pierwszych doświadczeniach jazzu na żywo - koncercie Dave’a Brubecka w 1958 w krakowskim klubie Rotunda. Stańko stał się częstym gościem krakowskiego klubu jazzowego Helikon, biorąc udział w jazzowych jamach. Tam poznał pianistę Adama Makowicza, z którym - jesienią 1962 - postanowił założyć zespół Jazz Darings, do którego zaprosili jeszcze Jacka Ostaszewskiego (kontrabas) i Wiktora Perelemuttera (perkusja). Zespół szybko został doceniony: wygrał Konkurs Amatorskich Zespołów Jazzowych Polski Południowej, a Tomasz Stańko - kategorię instrumentalistów. Sukces spowodował jednak zmianę składu - Makowicz odszedł do zespołu Andrzeja Kurylewicza. Stańko, inspirowany kwartetem Ornette’a Colemana, zrezygnował z fortepianu, i w 1963 uzupełnił skład o grającego na saksofonie tenorowym Janusza Muniaka. Jazz Darings został uznany przez Joachima-Ernsta Berendta za jedną z pierwszych formacji freejazzowych w Europie.

Wołanie o słońce nad światem - Foto: Szymon Michta<br />
Projekt: Rafał Olbiński; Opracowanie: Jerzy Matuszewski

Wołanie o słońce nad światem - PNCD 1520 (CD / 2013)
Foto: Szymon Michta
Projekt: Rafał Olbiński; Opracowanie: Jerzy Matuszewski

Rozwój kariery

W latach 1963-1967 kariera Stańki przyspieszyła. W tym czasie koncertował z Jazz Darings, jednocześnie współpracował i towarzyszył na scenie znanym składom i osobowościom polskiej sceny jazzowej, takim jak Michał Urbaniak czy Andrzej Trzaskowski. W 1963 rozpoczął się ważny dla Stańki okres współpracy z Krzysztofem Komedą; Stańko zadebiutował z nowym kwintetem Komedy na Jazz Jamboree ’63.

Reklama*

* - Reklama daje żyć stronie, więc nie krępuj się i klikaj jeżeli interesuje Cię oferta.

Od 1964 Trzaskowski zapraszał Stańkę na zagraniczne koncerty swojego kwintetu (w Belgii i krajach skandynawskich). W tym samym roku trębacz dwukrotnie grał na Jazz Jamboree: z Trzaskowskim i Komedą. W 1966 wydany został album Komedy Astigmatic, z udziałem Stańki. W 1967 doszło ponownie do podwójnego występu na Jazz Jamboree. Stańko koncertował z grupą Komedy, ale i z własnym kwartetem, w którym grał z Januszem Muniakiem (saksofon tenorowy), Janem Gonciarczykiem (kontrabas) i Januszem Stefańskim (perkusja).

Unikaty - Foto: Jacek Szmuc<br />
Projekt: Mateusz Jackowski

Unikaty - 3116342 (CD / 2005)
Foto: Jacek Szmuc
Projekt: Mateusz Jackowski

Stańko jako lider

Na początku 1968 Komeda wyjechał do Stanów Zjednoczonych, a Stańko działał jako lider zespołu, który powiększono o skrzypka i saksofonistę altowego Zbigniewa Seiferta. Na Jazz Jamboree ’68 muzyk zaprezentował już Tomasz Stańko Quintet, który szybko zdobył uznanie i sławę. Najpierw w Polsce, a po debiucie na scenie międzynarodowej - występie na berlińskim festiwalu Berliner Jazztage ’70 - był rozpoznawany także w Niemczech i reszcie Europy. Po odejściu Gonciarczyka basistą grupy został w 1969 roku Bronisław Suchanek, i od tego czasu - aż do zakończenia działalności w 1973 roku - skład kwintetu nie uległ już zmianie. Muzyka tworzona przez kwintet Tomasza Stańki zarejestrowana została na trzech płytach: nagranej w Polsce Music for K (1970) oraz Jazzmessage from Poland (1972) i Purple Sun (1973), które powstały w Niemczech.

W 1970 roku Stańko dołączył do Globe Unity Orchestra Alexandra von Schlippenbacha co, z uwagi na skład grupy, skutkowało nawiązaniem bezpośrednich kontaktów z czołowymi przedstawicielami europejskiej awangardowej sceny jazzowej. W 1971 roku Stańko współpracował z Krzysztofem Pendereckim i Donem Cherrym, których kompozycje wykonywane były podczas Donaueschinger Musiktage.

Rock Opera Naga vol.1 - Foto i projekt: Marek Karewicz

Rock Opera Naga vol.1 - XL/SXL 0881 (LP / 1972)
Foto i projekt: Marek Karewicz

W latach 70. największe znaczenie dla kariery Stańki miała współpraca z fińskim perkusistą Edwardem Vesalą. Począwszy od 1974 roku aż do początku lat 80., Vesala był nie tylko partnerem twórczym, ale i przyjacielem Stańki. Wspólnie utworzyli szereg różnych formacji i koncertowali w Europie. W 1975 roku kwartet Stańki, z Vessalą, Tomaszem Szukalskim i Dave’em Hollandem, nagrał album Balladyna. Był to pierwszy autorski album Stańki, a jednocześnie pierwszy album polskiego muzyka wydany przez cenioną wytwórnię ECM. Balladyna była początkiem całej serii płyt nagranych przez powyższy kwartet dla ECM. Dokumentowały one nowe kierunki rozwoju zespołu: odkrywanie i wykorzystywanie możliwości tak specyficznej formy jak freejazzowa ballada, której bazą były surowe, szorstkie dźwięki trąbki Stańki.

Klucz - Foto: Tomek Sikora<br />
Projekt: Kamilink Computer Studio / Mateusz Jackowski

Klucz - 4963562 (CD / 1998)
Foto: Tomek Sikora
Projekt: Kamilink Computer Studio / Mateusz Jackowski

Lata 80.

W latach osiemdziesiątych Stańko improwizował, uczestnicząc w wielu różnych projektach. Wraz z Edwardem Vesalą wyjechał do Indii, aby zagrać we wnętrzu, które daje niespotykany pogłos: w Tadź Mahal. Także w towarzystwie Vesali spotykał się z Chico Freemanem i Howardem Johnsonem w Nowym Jorku. Sporo pracował z Cecilem Taylorem w formacjach big-bandowych. W 1981 roku, na zaproszenie Gary’ego Peacocka, uczestniczył w nagraniu jego albumu Voice from the Past - Paradigm (1982, ECM). Równocześnie prowadził kilka własnych grup. W 1983 roku założył zespół C.O.C.X., w składzie: Stańko, Apostolis Anthimos, Vitold Rek, José Antonio Torres. Album wydany został pod eponimicznym tytułem. W 1984 roku powstał album Lady Go…, na którym towarzyszyli mu Anthimos, Rek i Tomasz Hołuj. W tym samym roku rozpoczął pracę nad projektem Witkacy Peyotl. Album pod tym tytułem ukazał się w 1988 roku.

W 1985 roku powstał jeden z najbardziej nowatorskich składów Stańki: Freelectronic. Formacja wyprzedzała swoje czasy w wykorzystaniu nowych technologii i elektroakustycznych rozwiązań w swojej twórczości. Oprócz trębacza zespół tworzyli: Witold Rek, Janusz Skowron i Tadeusz Sudnik. Koncertowali w Polsce i w Europie. W 1987 roku zagrali na Festival de Jazz de Montreux, w 1988 roku - na festiwalu Le Mans we Francji. W 1988 roku koncert z Montreaux został wydany na płycie The Montreux Performance.

Lata 90.

Początek lat dziewięćdziesiątych to projekty Tales for a Girl, 12, and a Shaky ChicaBluish, album nagrany w trio z Arildem Andersenem i Jonem Christensenem. W 1993 roku powstał międzynarodowy kwartet: Stańko, Bobo Stenson, Anders Jormin, Tony Oxley. W tym samym roku zespół nagrał album Bosonossa and Other Ballads.

Reklama*

* - Reklama daje żyć stronie, więc nie krępuj się i klikaj jeżeli interesuje Cię oferta.

W latach 90. Stańko współpracował intensywnie z przedsiębiorstwem ECM. W 1994 roku nagrał album Matka Joanna, a w 1997 Leosia. Prawdziwym przebojem stała się w 1997 roku jego kolejna płyta: Litania, zawierająca kompozycje Krzysztofa Komedy. Sukcesem były także koncertowe wykonania utworów z Litanii podczas różnych występów festiwalowych. W 1998 roku producent ECM, Manfred Eicher, zorganizował sesję From the Green Hill, zespół-projekt, kierowany przez Stańkę, który zgromadził gwiazdy wytwórni. W nagraniach uczestniczyli Dino Saluzzi, John Surman, Michelle Makarski, Anders Jormin i Jon Christensen. Większość kompozycji zarejestrowanych na płycie to utwory skomponowane przez Stańkę.

O! - Foto: Jacek Szmuc<br />
Projekt: Jan Żabko - Potopowicz

O! - M-0001 (LP / 1982)
Foto: Jacek Szmuc
Projekt: Jan Żabko - Potopowicz

W 1994 roku Stańko zrealizował również nagrania dla potrzeb filmu i teatru. Zaprosił wtedy na sesje pianistę Marcina Wasilewskiego, basistę Sławomira Kurkiewicza i perkusistę Michała Miśkiewicza. Rezultatem było powstanie kwartetu, który w 2001 roku nagrał dla ECM album Soul of Things. Płyta ukazała się w 2002 roku, a zawartą na niej muzykę uznano za "modelowy wzorzec stylu Stańki", a brzmienie jego trąbki określono jako "niepowtarzalne, mroczne i intensywne".

Sikorki - Projekt: Ag

Sikorki - MMP CD 0340 (CD / 2004)
Projekt: Ag

Pierwsza dekada XXI w.

Stańko wkroczył w XXI wiek jako jedna z flagowych osobowości ECM. Nie ograniczyło to jednak jego skłonności do poszukiwań, nowych formacji i brzmień. Te lata były czasem intensywnego koncertowania z kwartetem po obu stronach Atlantyku. Wspólne trasy i spędzone razem godziny sprawiły, że zespół wypracował własny język komunikacji muzycznej. Słychać to na nagranym w 2004 roku albumie Suspended Night (ECM), gdzie zżyty i zgrany kwartet odważnie improwizował. W zestawieniu Jazz Albums, amerykańskiego czasopisma "Billboard", płyta Suspended Night dotarła do 48. miejsca. Po tym wytwórnia ECM wydała antologię nagrań Stańki sprzed Soul of Things; w serii Rarum/Selected Recordings jako Volume XVII ukazał się przegląd jego dorobku. W komentarzu zamieszczonym na płycie, Stańko określił uniwersalnego ducha swych kompozycji oraz zakres ich ekspresji: "Od chaosu ku ładowi, od furii do liryzmu".

Zmiany, jakie w ciągu 10 lat współpracy z wytwórnią ECM nastąpiły w muzyce Stańki, opisał Stephen Graham z brytyjskiego magazynu "Jazzwise", omawiając album Suspended Nights: "Udało mu się zrobić swoją muzykę bardziej dostępną, nie rezygnując z charakteru i werwy, co zawsze było jego znakiem rozpoznawczym. I tak samo jest z tą, jego ostatnią płytą dla ECM i drugą z jego polskim zespołem, z którym regularnie współpracuje (…) Jest to silna grupa wyróżniająca się dźwięcznym impresyjnym stylem Wasilewskiego, inspirowanym Billem Evansem, a może bardziej niż na Soul of Things, ostatniej wspólnej wycieczce zespołu, ostrożnie zagrana przez Kurkiewicza figura basu, pozwala odczuć jego obecność i zakotwicza dostarczane przez Stańkę solidne melodie".

W 2005 roku kwartet nagrał płytę Lontano (album ukazał się w 2006 nakładem ECM). W 2005 roku zespół odbył też pierwszą trasę po Azji i Australii.

Citizen G. C. - Foto: Andrzej Świetlik<br />
Projekt: Studio Q

Citizen G. C. - SP C.G. 003 (mCD / 1989)
Foto: Andrzej Świetlik
Projekt: Studio Q

Od 1. dekady XXI wieku Stańko był regularnie notowany w ankiecie magazynu "DownBeat", w pierwszej dziesiątce najlepszych trębaczy na świecie (w 2013 było to miejsce 7.).

W 2003 roku został laureatem przyznanej po raz pierwszy Europejskiej Nagrody Jazzowej (European Jazz Prize), przyznawanej przez austriackie władze państwowe i miasto Wiedeń. W 2004 otrzymał wysokie polskie odznaczenie państwowe: Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.

W 2005 roku skomponował i nagrał muzykę dla Muzeum Powstania Warszawskiego (Wolność w sierpniu, 2006). Druga połowa pierwszego dziesięciolecia XXI wieku był czasem poszukiwań i nowych składów, czasem nowej młodości w karierze Stańki: rozdział eksperymentów, tworzenia nowych projektów, poszukiwania i próbowania nowych brzmień. W wyniku tych doświadczeń, w 2007 roku zaczął formować się nowy zespół, skandynawski kwintet w składzie: Alexi Tuomarila, Jakob Bro, Aders Christensen i Olavi Louhivuori. W 2009 roku Stańko nagrał z nimi album Dark Eyes (ECM).

21 - Foto: Daga Gregorowicz, Tomasz Sikora<br />
Projekt: Jarek Koziara

21 - 3593850 (CD / 2006)
Foto: Daga Gregorowicz, Tomasz Sikora
Projekt: Jarek Koziara

Nowy Jork i Wisława

Koniec pierwszej dekady XXI wieku to początek okresu nowojorskiego w życiu trębacza. Formalnym otwarciem tego rozdziału jest zamieszkanie na Manhattanie oraz regularne koncerty w nowojorskich salach i klubach, takich jak Birdland(ang.), Jazz Standard i Merking Hall. Stańko korzystał z okazji do spotkań z tamtejszymi muzykami oraz chłonął nowe idee i bogactwo brzmień. Kariera i muzyka Stańki nabrały tempa. Spontanicznie powstawały nowe projekty, m.in. z Lee Konitzem, Craigiem Tabornem, Thomasem Morganem, Geraldem Cleaverem, Chrisem Potterem i innymi. Zawiązała się idea New York Quartet, który - przechodząc przez fazy różnych wcieleń - ostatecznie sformował się w 2012 roku.

Man Of Tra - Projekt: Marek Wawrzyniak

Man Of Tra - 00111 (CD / 1989)
Projekt: Marek Wawrzyniak

W jednym z wywiadów Stańko tak mówił o wpływie Nowego Jorku na swoją muzykę: "Generalnie to moja własna aktywność, wrażliwość tworzy dźwięki. Ale w Nowym Jorku łatwo znaleźć inspirację. Na Ziemi zawsze był jakiś punkt centralny - starożytne Ur, Babilon, Ateny, Rzym czy Aleksandria. Nowy Jork jest punktem centralnym dzisiejszego świata, gdzie Chiny i inne kultury wschodnie spotykają się z afrykańskimi, wszystko się w tym tyglu przewraca. To miasto wibruje, tętni, a człowiek automatycznie czuje w sobie większą energię".

W 2010 roku ukazała się w Polsce autobiografia artysty, Desperado, zapis wieloczęściowego wywiadu przeprowadzonego przez Rafała Księżyka.

W 2011 roku Instytut Smithsona wydał sześciopłytową kompilację Jazz: The Smithsonian Anthology, odzwierciedlającą historię jazzu. Najstarsze, pierwsze nagranie antologii pochodzi z 1917 roku, ostatnie z 2003 roku. Jest to utwór Stańki "Suspended Night Variation VIII". Artysta był jednym z niewielu Europejczyków wyróżnionych umieszczeniem w tym wydawnictwie. W 2011 roku prezydent Polski Bronisław Komorowski odznaczył Stańkę Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

I pozostanie tajemnicą - Foto: Marcin Kydryński<br />
Projekt: kasiam@vanart.com.pl

I pozostanie tajemnicą - 0921045 (CDs / 2002)
Foto: Marcin Kydryński
Projekt: kasiam@vanart.com.pl

Druga dekada XXI wieku to nowy, poetycki projekt Stańki. Jego początki sięgają 2009 roku, kiedy to Jerzy Illg, redaktor naczelny wydawnictwa Znak, zaprosił go na jeden z ostatnich wieczorów poetyckich Wisławy Szymborskiej. Podczas spotkania w Operze Krakowskiej poetka czytała swoje utwory, a Stańko grał, splatając słowa z muzyką. Płyta z nagraniem z tego koncertu została dołączona do kolejnego wydania tomiku wierszy poetki, Tutaj (2012). Wydarzenie to stało się początkiem nowego etapu w karierze trębacza. Nowe kompozycje Stańki inspirowane były wierszami Szymborskiej, np. "Tutaj - Here", "Assassins", "Mikrokosmos", "Metafizyka". Utwory "Faces" i "A Shaggy Vandal" (są to zapożyczenia z wiersza Szymborskiej "Myśli nawiedzające mnie na ruchliwych ulicach"). "Lekturze słów Wisławy Szymborskiej zawdzięczam wiele pomysłów i inspiracji. Spotkania z Nią i współgranie z Jej poezją nadały rozmach także i tej muzyce, którą chciałbym z szacunkiem dedykować Jej pamięci." - napisał Stańko w książeczce wydanego na początku 2013 roku podwójnego albumu Wisława (ECM), nagranego z Thomasem Morganem, Geraldem Cleaverem i Davidem Virellesem.

14 stycznia 2014 roku Stańko otrzymał Paszport "Polityki" jako kreator kultury. Tego samego dnia, w Paryżu, Akademia Jazzu - l’Académie du jazz - pod przewodnictwem François Lacharme, przyznała mu Prix du Musicien Européen - Nagrodę Europejskiego Muzyka Roku - za obecne osiągnięcia i całokształt pracy.

15 stycznia 2014 otrzymał jedną z trzech honorowych nagród Preis der deutschen Schallplattenkritik (PdSK), przyznanych przez niezależne stowarzyszenie ponad 140. dziennikarzy muzycznych z Niemiec, Austrii i Szwajcarii.

Zbiera mi się - Projekt: Jarek Koziara

Zbiera mi się - PROMO CD 699 (CDs / 2006)
Projekt: Jarek Koziara

Stańko był organizatorem i dyrektorem festiwalu Jazzowa Jesień w Bielsku-Białej.

Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku.

W marcu 2018 roku, w związku z podejrzeniem o zapalenie płuc, odwołane zostały jego kwietniowe koncerty.

Wołanie o słońce nad światem - Foto: S. Michta<br />
Projekt: R. Olbiński

Wołanie o słońce nad światem - XL/SXL 0704 (LP / 1971)
Foto: S. Michta
Projekt: R. Olbiński

29 lipca 2018 roku artysta zmarł na raka płuc w szpitalu onkologicznym w Warszawie. Został pochowany 10 sierpnia 2018 roku na cmentarzu wojskowym na Powązkach w Alei Zasłużonych. Pogrzeb miał charakter świecki.

Dyskografia (wybór)

Albumy

Stańko jako lider/współlider

Z Komedą

Z udziałem Stańki

Muzyka filmowa

  • 1966: Klub profesora Tutki - muzyka (seria I)
  • 1969: Jak zdobyć pieniądze, kobietę i sławę - muzyka
  • 1970: Dziura w ziemi - muzyka
  • 1971: Trąd - muzyka, dyrygent
  • 1975: Obrazki z życia - muzyka, dyrygent
  • 1975: Wyjazd służbowy - muzyka
  • 1984: Idol - wykonanie muzyki (trąbka)
  • 1992: Damage - wykonanie muzyki (muzyka jazzowa)
  • 1993: Pożegnanie z Marią - muzyka
  • 1994: Kiedy mężczyzna kocha kobietę (ang. When a man loves a women) - wykonanie muzyki (trąbka)
  • 1997: Łóżko Wierszynina - muzyka, wykonanie muzyki (trąbka)
  • 1998: Poniedziałek - utwór "Poniedziałek" na albumie Poniedziałek
  • 1999: Egzekutor - wykonanie muzyki
  • 1999: Szop, Szop, Szop, Szopę… - muzyka (film animowany Mariusza Wilczyńskiego
  • 1999: From the Green Hill - muzyka (film animowany Mariusza Wilczyńskiego)
  • 2001: Cisza - muzyka, wykonanie muzyki (trąbka)
  • 2001: Reich - wykonanie muzyki (trąbka)
  • 2004: Niestety. - muzyka (film animowany Mariusza Wilczyńskiego)
  • 2010: Mała matura 1947 - muzyka, wykonanie muzyki (trąbka)

Filmografia

  • 1998: Poniedziałek (jako szef hurtowni, film fabularny, reżyseria: Witold Adamek)
  • 2001: Cisza (jako trębacz w klubie techno, film fabularny, reżyseria: Michał Rosa)
  • 2006: Play Your Own Thing: Historia jazzu w Europie (film dokumentalny, reżyseria: Julian Benedikt)
  • 2009: Michał Urbaniak. Nowojorczyk z wyboru (film dokumentalny, reżyseria: Wiesław Dąbrowski)
  • 2009: Krzysztof Komeda - muzyczne ścieżki życia (film dokumentalny, reżyseria: Claudia Buthenhoff-Duffy)

Publikacje

  • 2010: Desperado, Tomasz Stańko: Autobiografia, rozmawia Rafał Księżyk, Kraków: Wydawnictwo Literackie, ​ISBN 978-83-08-04468-1​

Odznaczenia i wyróżnienia

  • Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski "za wybitne zasługi dla kultury narodowej, za osiągnięcia w twórczości artystycznej", nadany 23 stycznia 2011, odebrał w czasie uroczystości z okazji Święta 3 maja w 2012 roku;
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski "za wybitne zasługi dla kultury muzycznej, za osiągnięcia w pracy artystycznej" (2004);
  • Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis";
  • wyróżnienie ministra kultury i dziedzictwa narodowego za całokształt twórczości (2010).

Nagrody

Laureat Paszportu "Polityki" za 2013 rok w kategorii Kreator Kultury z uzasadnieniem jury: "Za wyjątkowy styl tworzenia, pracy i współdziałania w sztuce, umiejętność godzenia tradycji i awangardy. Za poszerzanie granic jazzu i zarazem poszerzanie jego publiczności. Za promowanie polskich muzyków za granicą".

Szeptem - Foto: Marcin Kydryński<br />
Projekt: kasia mrożewska@vanart

Szeptem - 558 558-2 (2CD / 1998)
Foto: Marcin Kydryński
Projekt: kasia mrożewska@vanart

Jazz Forum

W ankiecie zorganizowanej przez czasopismo "Jazz Forum" Stańko uzyskał pierwsze miejsca w kategoriach:

  • Muzyk roku (2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007)
  • Trąbka (2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007)
  • Kompozytor' (2002, 2003, 2004, 2006)
  • Album Roku - Tomasz Stańko Quartet - "Soul of Things" (2002)
  • Album Roku - "Suspended Night" (2004)
  • Album Roku - Tomasz Stańko Quartet - "Lontano" (2006)
  • Zespół akustyczny - Tomasz Stańko Quartet (2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007)

Fryderyki

  • Nagroda Muzyczna Fryderyk 1997
    • jazzowy album roku - Litania
    • jazzowy muzyk roku
  • Nagroda Muzyczna Fryderyk 1999
    • jazzowy album roku - From the Green Hill
    • jazzowy muzyk roku
  • Nagroda Muzyczna Fryderyk 2002
    • jazzowy album roku - Soul of Things
    • jazzowy muzyk roku
  • Nagroda Muzyczna Fryderyk 2010
    • jazzowy album roku - Dark Eyes
    • jazzowy muzyk roku

Pozostałe

  • European Jazz Prize - pierwszy laureat ustanowionej w 2003 roku nagrody;
  • Prix du Musicien Européen - przyznana w 2014 roku przez francuską Akademię Jazzu Nagroda Europejskiego Muzyka Roku;
  • Preis der deutschen Schallplattenkritik - przyznana w 2014 roku Nagroda dziennikarzy i krytyków muzycznych Niemiec, Austrii i Szwajcarii.

Filmowe

  • 1993: Pożegnanie z Marią - Gdynia (do 1986 Gdańsk) (Festiwal Polskich Filmów Fabularnych) nagroda za muzykę;
  • 1997: Łóżko Wierszynina - Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza muzyka; za rok 1998;
  • 1998: Poniedziałek - utwór "Poniedziałek";
  • 2000: Egzekutor
    • "Orzeł" Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza muzyka; za rok 1999
    • Warszawa (TP SA Music and Film Festival) nominacja do nagrody "Philip Award" w kategorii: muzyka oryginalna i adaptowana w polskim filmie;
  • 2002: Cisza - "Orzeł" Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsza muzyka; za rok 2001.
Nota prawna

Tekst biografii został opracowany w dużym stopniu na podstawie materiałów zgromadzonych w serwisie Wikipedia.pl, na podstawie licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach.

Pełny tekst źródłowy http://pl.wikipedia.org/wiki/Tomasz_Sta%C5%84ko

Reklama