GrabażRadio Ości

Metryka

  • Wykonawca: Grabaż
  • Tytuł: Radio Ości
  • Wytwórnia: Lampa i Iskra Boża
  • Numer katalogowy: bez numeru
  • Nośnik: CD
  • Data wydania: 2004-07-15
  • dodatek do gazety Lampa (4-5/2004)
  • Opakowanie: książka z płytą
  • Komentarze []

Spis utworów

Spis muzyków

Reklama

Komentarze

Biografia Grabaż

Krzysztof Bogusław Grabowski ps. "Grabaż" (ur. 13 marca 1965 w Poznaniu) - polski muzyk, wokalista rockowy, autor tekstów i kompozytor większości utworów zespołów Strachy na Lachy, Pidżama Porno, Lavina Cox, Ryzyko, Papierosy i Ręce do Góry, z wykształcenia historyk. Teksty "Grabaża" funkcjonują również bez muzyki jako wiersze. Członek Akademii Muzycznej ZPAV. Uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Pile, w mieście, o którym śpiewa w utworze "Piła tango" oraz "Maszerujemy naprzód (Odlotowa Dorota)". W 1982 roku, mając 17 lat przeżył fascynację muzyką punkrockową na festiwalu w Jarocinie, na którym później sam występował. Jak sam przyznaje duży wpływ na jego poglądy polityczne miała działalność londyńskiej grupy The Clash, a także postawa Jacka Kuronia. Ukończył historię na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Na scenie zadebiutował w 1984 roku z zespołem Ręce do Góry. W latach 1991−2001 pracował w poznańskim radiu "S" (obecnie Radio Eska). W 1987 roku założył zespół Pidżama Porno. Po 20 latach, w 2007 roku, serią koncertów pożegnalnych (Kraków, Warszawa, Wrocław, Poznań, Łódź) zespół zawiesił bezterminowo swoją działalność. Obecnie Grabaż działa w zespole Strachy na Lachy. Prowadził również wieczorną audycję autorską w nieistniejącym już radiu Roxy FM. Ma żonę Agnieszkę i syna Jana (ur. 1993). Podczas śpiewania piosenek na koncertach Pidżamy nosił charakterystyczny składany cylinder szapoklak, który stał się jego znakiem rozpoznawczym. Wspierał kampanię "Muzyka Przeciwko Rasizmowi" Stowarzyszenia "Nigdy Więcej". W grudniu 2005 roku Grabaż został nominowany do "Paszportów Polityki" w kategorii "estrada" za płytę Piła Tango zespołu Strachy na Lachy. W listopadzie 2007 artysta ponownie otrzymał nominację do "Paszportów" - tym razem za album Autor - wygrywając w kategorii "muzyka popularna" z uzasadnieniem: "za niezależność postawy artystycznej, za umiejętność łączenia estetyki rocka z tekstem literackim". Gala wręczenia nagród odbyła się 8 stycznia 2008 w Teatrze Polskim w Warszawie. W tym samym roku Grabaż otrzymał "Giganta" Gazety Wyborczej. 27 marca 2008 został wyróżniony Nagrodą Marszałka Województwa Wielkopolskiego w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania i odnowy dóbr kultury. Postanowieniem prezydenta RP Bronisława Komorowskiego z 30 maja 2014 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w pracy twórczej i działalności artystycznej, za osiągnięcia w promowaniu polskiej kultury. Po raz pierwszy teksty Grabaża zostały wydane w 1994 roku w tomiku "Welwetowe swetry", zawierającym 46 tekstów piosenek Pidżamy Porno, Rąk Do Góry i Laviny Cox z lat 1983−1993. Tomik został wydany przez Lampa i Iskra Boża & Pasażer zine (​ISBN 83-901125-4-X​). W roku 1997 ukazało się wznowienie (​ISBN 83-86735-21-X​), które zawierało 63 teksty piosenek Pidżamy Porno, Rąk Do Góry i Laviny Cox autorstwa Grabaża z lat 1983−1996 oraz 5 cudzych tekstów, które wykorzystał do piosenek swoich zespołów. Większość piosenek jest opatrzona chwytami na gitarę. 15 maja 2008 ukazała się nakładem Lampy i Iskry Bożej Pawła Dunina-Wąsowicza książka pt. "Wiersze" (​ISBN 978-83-89603-58-6​), będąca zbiorem tekstów autorstwa Grabaża. Teksty zostały przeredagowane przez autora, co przejawia się głównie w rezygnacji z piosenkowej refrenicznej struktury tekstów. W październiku 2010 nakładem wydawnictwa In Rock wydana została autobiografia Grabaża, zatytułowana Gościu Auto-Bio-Grabaż (​ISBN 978-83-60157-55-8​). Książka ma formę wywiadu, przeprowadzonego z artystą przez Krzysztofa Gajdę. W 2013 roku, nakładem wydawnictwa Biuro Literackie, ukazał się tomik poezji Grabaża pt. Na skrzyżowaniu słów przygotowany przez Krzysztofa Gajdę (​ISBN 978-83-63129-34-7​). Historia polskiego rocka (2008, serial dokumentalny, reżyseria: Leszek Gnoiński, Wojciech Słota); Piotrek trzynastego 2: Skórza Twarz (2012, film fabularny, reżyseria: Piotr Matwiejczyk); Jarocin. Po co wolność (2016, film dokumentalny, reżyseria: Leszek Gnoiński, Marek Gajczak).

O Archiwum Polskiego Rocka

Czym się zajmujemy?

W Archiwum Polskiego Rocka katalogujemy polskie płyty i single!

Czy znajdę tu tylko polski rock?

Głównie polski rock, ale też polskie płyty popowe, metalowe, a nawet jazzowe

Czy tu są tylko płyty kompaktowe?

Nie! Znajdują się tu zarówno polskie płyty winylowe i płyty kompaktowe - w tym single winylowe i CD.

Mam zespół. Czy mogę zaistnieć na tej stronie?

Oczywiście! Jeżeli wydałeś już płytę lub singla, to skontaktuj się z nami poprzez formularz.

Chciałbym pomóc rozwijać serwis. Czy to możliwe?

Oczywiście! Jeżeli chcesz mi pomóc, to przede wszystkim skontaktuj się ze mną poprzez formularz. Możesz też założyć konto w portalu i już teraz dodawać wideoklipy do płyt, a w przyszłości będziesz edytował dane, kupował i sprzedawał płyty.

Czy Archiwum to tylko strona internetowa?

Nie. Co kilka lat cała zawartość przelewana jest na papier. W tym roku kolejne wydanie. Śledź losy portalu na facebooku i załóż konto w portalu by dostawać informacje na bieżąco!

Sax Club Pana Dyakowskiego

Sax Club Pana Dyakowskiego - oprawa miękka

Sax Club Pana Dyakowskiego to wywiad-rzeka z ikoną trójmiejskiej sceny jazzowej, saksofonistą Przemkiem Dyakowskim. To pełna anegdot opowieść o życiu zawodowym i prywatnym artysty wywodzącego się z ziemiańskiej rodziny o wielkich tradycjach. Dyakowski wspomina dzieciństwo w podkrakowskiej Masłomiącej i dorastanie w Zakopanem, współpracę z Piwnicą pod Baranami i odkrycie Ewy Demarczyk, koncerty w gdańskim Żaku, wyjazdy zagraniczne i występy z zespołem Rama 111, tworzenie gdańskiego Sax Clubu, animowanie jazzowej sceny w Trójmieście i współpracę z Radiem Gdańsk.

Sax Club Pana Dyakowskiego to także opowieść o przyjaźni i współpracy Dyakowskiego z innymi ikonami jazzu: Wojciechem Karolakiem, Adamem Makowiczem, Leszkiem Możdżerem, Maciejem Sikałą, Michałem Urbaniakiem czy Janem Ptaszynem Wróblewskim.

Współautorem autobiografii jest dziennikarz Radia Gdańsk Kamil Wicik, któremu pomagał Mariusz Nowaczyński. Stworzyli pierwszą książkę dokumentującą nie tylko dokonania Przemka Dyakowskiego, ale także historię sceny muzycznej Trójmiasta.

Kup teraz!

Reklama