BizonyGwiazdy polskiego big beatu

Metryka

  • Wykonawca: Bizony
  • Tytuł: Gwiazdy polskiego big beatu
  • Wytwórnia: Polskie Nagrania "Muza"
  • Numer katalogowy: PNCD 1468
  • EAN: 5907783424687
  • Nośnik: CD
  • Data wydania: 2013
  • Opakowanie: digipack
  • Komentarze []

Komentarze

Biografia Bizony

Bizony - polski zespół instrumentalny, powstały w styczniu 1968 roku w Warszawie. Pierwszy skład formacji tworzyli byli muzycy zespołu Tajfuny oraz muzycy jazzowi, wywodzący się z Akwarel i Big Bandu "Stodoła". Bizony rozpoczęły działalność jako grupa towarzysząca Stanowi Borysowi (ex- Blackout i epizod w Pesymistach). Wykonawcy ci oficjalnie zadebiutowali 12 marca 1968 roku w konkursie programu Telewizyjna Giełda Piosenki, gdzie otrzymali I nagrodę za wykonanie piosenki, pt. Lepiej późno niż wcale. Utwór ten stał się pierwszym przebojem grupy. Następnie formacja wystąpiła w telewizyjnym programie Tele Variete (soliści: S. Borys, Alibabki, Andrzej Bychowski) i w Telewizyjnym Ekranie Młodych (soliści: S. Borys, Maciej Kossowski), zaś 24 maja 1968 r. wzięła udział w V Ogólnopolskim Festiwalu Zespołów Estradowych w Olsztynie, w efekcie zdobywając trzy nagrody. W lipcu zespół wystąpił w programie telewizyjnym poświęconym laureatom festiwalu olsztyńskiego, w sierpniu towarzyszył piosenkarce Marcie Martelińskiej podczas I Festiwalu Zespołów Młodzieżowych o "Złotą Kotwicę Sopockiego Lata 1968" oraz na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot '68. We wrześniu nastąpiła zmiana w składzie na stanowisku puzonisty. W styczniu 1969 roku po występach w Warszawie i Gdańsku, Bizony z solistą Stanem Borysem przystąpiły do nagrywania swojego jedynego longplaya To ziemia. Na płycie znalazły się wszystkie przeboje grupy, włącznie z "Radiowymi Piosenkami Miesiąca": Czerwca (Spacer dziką plażą) i Września (Na wierchach wieje wiatr), skomponowane kolejno przez: B. Kendelewicza i Z. Bizonia. Na płycie znalazło się także kilka premierowych utworów: Nasze wędrowanie, Wiatr od Klimczoka, Kto odpowie mi. W sesji wzięły udział Alibabki. Bizony brały udział w imprezach estradowych w kraju i za granicą. Zespół wyjechał na ośmiotygodniową trasę po ZSRR. W jego historii trzeba odnotować także występy w Czechosłowacji, Austrii, NRD i RFN. Latem w zespole zaszły kolejne zmiany personalne. Po powrocie z ZSRR grupa wzięła udział w VII KFPP w Opolu (1969) i z powodzeniem wystąpiła na XII Festiwalu Jazz Jamboree (1969) z wokalistką jazzową Marianną Wróblewską, brawurowo wykonując, m.in. Respect i Save me. Brak powodzenia kolejnych lansowanych piosenek spowodował spadek popularności zespołu. Na II Festiwalu Zespołów Młodzieżowych o "Złotą Kotwicę Sopockiego lata 1969" formacja zajęła VII miejsce. Również w 1969 roku z zespołem występował australijski muzyk folkowy Dempsey Knight, odbywający wówczas tournée po Polsce (występował, m.in. obok Czesława Niemena) - razem z Bizonami nagrał singla, pt. Annabelle, który ukazał się we wrześniu tego samego roku. W sesji wziął udział także skrzypek Henryk Kowalski. W styczniu 1970 roku z grupą rozstaje się Stan Borys, który postanawia rozpocząć karierę solową. Do momentu rozpoczęcia współpracy ze Zdzisławą Sośnicką funkcję wokalisty zespołu przejął Z. Bizoń. W marcu 1970 r. Bizony wzięły udział w "Poznańskich Muzykaliach", występując obok obok Maryli Rodowicz, Marka Grechuty i zespołu Tropicale Thaiti Granda Banda. Następnie formacja po raz drugi wyjechała do ZSRR i akompaniowała Z. Sośnickiej podczas VIII KFPP w Opolu (1970), wówczas z Bizonami występuje gościnnie Janusz Stefański. Latem 1970 roku zespół został rozwiązany. Pierwszy skład zespołu (styczeń 1968 - lato 1969) Zbigniew Bizoń (ex- Tajfuny) - saksofon tenorowy, organy, kierownik muzyczny zespołu; Bohdan Kendelewicz (ex- Tajfuny) - gitara; Wiesław Eyssymont (ex- Big Band "Stodoła") - trąbka; Andrzej Dorawa (ex- Akwarele) - puzon (we wrześniu 1968 r. zastąpił go Janusz Mieszek); Krzysztof Bańkowski (ex- Tajfuny) - gitara basowa; Jerzy Tumidajski (ex- Tajfuny) - perkusja.. Drugi skład zespołu (lato 1969 - styczeń 1970) Zbigniew Bizoń - saksofon tenorowy, organy, kierownik muzyczny zespołu; Bohdan Kendelewicz - gitara; Paweł Manfred Niezgoda - trąbka; Janusz Mieszek (ex- Coma 5) - puzon; Krzysztof Bańkowski - gitara basowa; Ryszard Gromek - perkusja.. Trzeci skład zespołu (styczeń 1970 - lato 1970) Zbigniew Bizoń - saksofon tenorowy, organy, śpiew, kierownik muzyczny zespołu; Mirosław Męczyński - gitara, śpiew; Paweł Manfred Niezgoda - trąbka; Janusz Mieszek - puzon; Bohdan Kendelewicz - gitara basowa; Krzysztof Lipczyński - perkusja; Sergiusz Perkowski - perkusja; Jerzy Cybula - perkusja. Stan Borys - śpiew (styczeń 1968- styczeń 1970); Marta Martelińska - śpiew (1968); Marianna Wróblewska - śpiew (1969); Dempsey Knight - śpiew, gitara (1969); Zdzisława Sośnicka - śpiew (1970). Alibabki (1968 - podczas programu telewizyjnego Tele Variete, styczeń 1969 - podczas sesji nagraniowej longplaya To ziemia); Andrzej Bychowski (1968 - podczas programu telewizyjnego Tele Variete); Maciej Kossowski (1968 - podczas Telewizyjne

O Archiwum Polskiego Rocka

Czym się zajmujemy?

W Archiwum Polskiego Rocka katalogujemy polskie płyty i single!

Czy znajdę tu tylko polski rock?

Głównie polski rock, ale też polskie płyty popowe, metalowe, a nawet jazzowe

Czy tu są tylko płyty kompaktowe?

Nie! Znajdują się tu zarówno polskie płyty winylowe i płyty kompaktowe - w tym single winylowe i CD.

Mam zespół. Czy mogę zaistnieć na tej stronie?

Oczywiście! Jeżeli wydałeś już płytę lub singla, to skontaktuj się z nami poprzez formularz.

Chciałbym pomóc rozwijać serwis. Czy to możliwe?

Oczywiście! Jeżeli chcesz mi pomóc, to przede wszystkim skontaktuj się ze mną poprzez formularz. Możesz też założyć konto w portalu i już teraz dodawać wideoklipy do płyt, a w przyszłości będziesz edytował dane, kupował i sprzedawał płyty.

Czy Archiwum to tylko strona internetowa?

Nie. Co kilka lat cała zawartość przelewana jest na papier. W tym roku kolejne wydanie. Śledź losy portalu na facebooku i załóż konto w portalu by dostawać informacje na bieżąco!

Sax Club Pana Dyakowskiego

Sax Club Pana Dyakowskiego - oprawa miękka

Sax Club Pana Dyakowskiego to wywiad-rzeka z ikoną trójmiejskiej sceny jazzowej, saksofonistą Przemkiem Dyakowskim. To pełna anegdot opowieść o życiu zawodowym i prywatnym artysty wywodzącego się z ziemiańskiej rodziny o wielkich tradycjach. Dyakowski wspomina dzieciństwo w podkrakowskiej Masłomiącej i dorastanie w Zakopanem, współpracę z Piwnicą pod Baranami i odkrycie Ewy Demarczyk, koncerty w gdańskim Żaku, wyjazdy zagraniczne i występy z zespołem Rama 111, tworzenie gdańskiego Sax Clubu, animowanie jazzowej sceny w Trójmieście i współpracę z Radiem Gdańsk.

Sax Club Pana Dyakowskiego to także opowieść o przyjaźni i współpracy Dyakowskiego z innymi ikonami jazzu: Wojciechem Karolakiem, Adamem Makowiczem, Leszkiem Możdżerem, Maciejem Sikałą, Michałem Urbaniakiem czy Janem Ptaszynem Wróblewskim.

Współautorem autobiografii jest dziennikarz Radia Gdańsk Kamil Wicik, któremu pomagał Mariusz Nowaczyński. Stworzyli pierwszą książkę dokumentującą nie tylko dokonania Przemka Dyakowskiego, ale także historię sceny muzycznej Trójmiasta.

Kup teraz!

Reklama