Janusz PanasewiczFotografie

Metryka

  • Wykonawca: Janusz Panasewicz
  • Tytuł: Fotografie
  • Wytwórnia: Universal Music PL
  • Numer katalogowy: 3776343
  • EAN: 0602537763436
  • Nośnik: CD
  • Data wydania: 2014
  • Opakowanie: opakowanie kolekcjonerskie
  • Komentarze []

Janusz PanasewiczFotografie inne wydania

Komentarze

Biografia Janusz Panasewicz

Janusz Panasewicz, właściwie Jan Panasewicz (ur. 18 stycznia 1956 w Lipsku w województwie podlaskim) - polski wokalista rockowy, frontman zespołu Lady Pank, autor tekstów. Ukończył szkołę podstawową w Olecku, a w 1975 roku zdał maturę w III Liceum Ogólnokształcącym w Białymstoku, gdzie był również uczniem średniej szkoły muzycznej. Jeszcze w trakcie nauki w liceum, w 1973, zajął VI miejsce na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze. Po ukończeniu szkoły średniej, podjął pracę w Regionalnym Ośrodku Kultury "Mazury Garbate" w Olecku. W 1979 nawiązał współpracę z zespołem Ogród Wyobraźni. Następnie, w trakcie odbywania zasadniczej służby wojskowej, śpiewał w zespole wojskowym Desant. Po okresie protestów i odmowy śpiewania na festiwalu w Kołobrzegu został karnie przeniesiony do jednostki wojskowej czołgowej w Sanoku[potrzebny przypis]. Podczas trwania służby, za sprawą Andrzeja Mogielnickiego (z którego przyszłą żoną śpiewał w zespole Desant), w 1982 roku trafił do zespołu Lady Pank, którego wokalistą pozostaje do dnia dzisiejszego. Wcześniej głównym wokalistą zespołu był Jan Borysewicz. Panasewicz jest autorem tekstów piosenek na kilku płytach Lady Pank, w tym słów do takich utworów, jak: "Młode orły", "Nie chcę litości", "Na granicy", "Znowu pada deszcz", "Słońcem opętani", "Mój świat bez Ciebie" czy "Do Moniki L." - kompozycji stanowiącej ilustrację muzyczną do filmu Ajlawju w reżyserii Marka Koterskiego. Poza Lady Pank występował i nagrywał m.in. z: Krystyną Prońko ("Firma "Ja i Ty""), Piotrem Zanderem ("Brzydkie dzieci", "Neapolitano"), Robertem Gawlińskim ("Choćby nie wiem co"), Kobranocką ("Jeżdżę na rezerwie", koncertowe "Daj na tacę" i "Hipisówka"), Perfectem (koncertowe "Niewiele ci mogę dać") oraz Katarzyną Kowalską (koncertowe "Zamki na piasku"). Ponadto był współautorem projektu muzycznego Nasz Wspólny Świat, w którym pełnił rolę jednego z wokalistów. Swoje partie wokalne udzielił w utworze "Stanie się cud", w nagraniu którego wzięli również m.in. Jan Borysewicz, Marek Piekarczyk, Małgorzata Ostrowska czy Grzegorz Skawiński. W 1998 roku zadebiutował rolą Antoniego jako główny bohater filmu fabularnego "Nic" (reż. Dorota Kędzierzawska). 16 lipca 2008 na antenie RMF FM miała miejsce premiera pierwszego solowego singla Panasewicza - "Po co słowa". 19 września nakładem QL Music został wydany pierwszy solowy album artysty - Panasewicz. 27 marca 2009 otrzymał tytuł "zasłużony dla miasta Olecka". Dwa lata później - w 2011 roku - wziął udział w nagraniu utworu "Mazurski cud", powstałego w ramach akcji "Mazury Cud Natury", promującego region Mazur. Autor kompozycji, Krzysztof "Dżawor" Jaworski, znany z występów w grupie Harlem, zaprosił do nagrań także innych artystów związanych z regionem, w tym: Krzysztofa Daukszewicza, Ryszarda Rynkowskiego, Piotra "Petera" Wiwczarka z Vader oraz Pawła "Draka" Grzegorczyka z zespołu Hunter. 3 marca 2012 wziął udział w drugiej edycji programu Bitwa na głosy. Wraz ze swoją drużyną zajął 4. miejsce, odpadając w 7. odcinku. 25 marca 2014 wydał drugi solowy album pt. Fotografie, do którego muzykę napisali John Porter oraz producent nagrań Jakub Galiński. W 2017 został jurorem piątej edycji programu Idol. 20 lipca 2018 roku, podczas 25. Przystanku Olecko, została odsłonięta ławka na której usadzona jest rzeźba Janusza Panasewicza. W uroczystym odsłonięciu pomnika brał udział sam artysta w towarzystwie rodziny. W 1980 ożenił się z Bogusławą Ossowską. Obecnie jest z nią rozwiedziony, mają syna Wojciecha (ur. 1980). Wraz z Ewą Smolarczyk ma dwóch synów bliźniaków - Brunona i Juliusza (ur. październik 2007). 1984 - To tylko Rock (reż. Paweł Karpiński); 1988 - Oszołomienie (reż. Jerzy Sztwiertnia) w roli piosenkarza; 1998 - Nic (reż. Dorota Kędzierzawska) w roli Antoniego; 2003 - Segment 76 (reż Oskar Kaszyński) w roli barmana; 2008 - 39 i pół - serial; gościnnie sprzedawca w sklepie muzycznym, Blitza; 2010 - Licencja na wychowanie; 2014 - Kino (reż Magdalena Wleklik, Tomasz Lechicki) - 39. Festiwal Filmowy w Gdyni.

O Archiwum Polskiego Rocka

Czym się zajmujemy?

W Archiwum Polskiego Rocka katalogujemy polskie płyty i single!

Czy znajdę tu tylko polski rock?

Głównie polski rock, ale też polskie płyty popowe, metalowe, a nawet jazzowe

Czy tu są tylko płyty kompaktowe?

Nie! Znajdują się tu zarówno polskie płyty winylowe i płyty kompaktowe - w tym single winylowe i CD.

Mam zespół. Czy mogę zaistnieć na tej stronie?

Oczywiście! Jeżeli wydałeś już płytę lub singla, to skontaktuj się z nami poprzez formularz.

Chciałbym pomóc rozwijać serwis. Czy to możliwe?

Oczywiście! Jeżeli chcesz mi pomóc, to przede wszystkim skontaktuj się ze mną poprzez formularz. Możesz też założyć konto w portalu i już teraz dodawać wideoklipy do płyt, a w przyszłości będziesz edytował dane, kupował i sprzedawał płyty.

Czy Archiwum to tylko strona internetowa?

Nie. Co kilka lat cała zawartość przelewana jest na papier. W tym roku kolejne wydanie. Śledź losy portalu na facebooku i załóż konto w portalu by dostawać informacje na bieżąco!

Sax Club Pana Dyakowskiego

Sax Club Pana Dyakowskiego - oprawa miękka

Sax Club Pana Dyakowskiego to wywiad-rzeka z ikoną trójmiejskiej sceny jazzowej, saksofonistą Przemkiem Dyakowskim. To pełna anegdot opowieść o życiu zawodowym i prywatnym artysty wywodzącego się z ziemiańskiej rodziny o wielkich tradycjach. Dyakowski wspomina dzieciństwo w podkrakowskiej Masłomiącej i dorastanie w Zakopanem, współpracę z Piwnicą pod Baranami i odkrycie Ewy Demarczyk, koncerty w gdańskim Żaku, wyjazdy zagraniczne i występy z zespołem Rama 111, tworzenie gdańskiego Sax Clubu, animowanie jazzowej sceny w Trójmieście i współpracę z Radiem Gdańsk.

Sax Club Pana Dyakowskiego to także opowieść o przyjaźni i współpracy Dyakowskiego z innymi ikonami jazzu: Wojciechem Karolakiem, Adamem Makowiczem, Leszkiem Możdżerem, Maciejem Sikałą, Michałem Urbaniakiem czy Janem Ptaszynem Wróblewskim.

Współautorem autobiografii jest dziennikarz Radia Gdańsk Kamil Wicik, któremu pomagał Mariusz Nowaczyński. Stworzyli pierwszą książkę dokumentującą nie tylko dokonania Przemka Dyakowskiego, ale także historię sceny muzycznej Trójmiasta.

Kup teraz!

Reklama