Świetlicki & OstrowskiCzołgaj się

Metryka

Spis utworów

Spis muzyków

Reklama

Komentarze

Biografia Świetlicki & Ostrowski

Marcin Adam Świetlicki (ur. 24 grudnia 1961 w Lublinie) - polski poeta, powieściopisarz, dziennikarz, wokalista zespołu Świetliki oraz Czarne Ciasteczka. Współpracował także z wieloma innymi artystami, między innymi z Robertem Brylewskim, Krzysztofem "Grabażem" Grabowskim, Katarzyną Nosowską, Bogusławem Lindą, Mikołajem Trzaską i Cezarym Ostrowskim. Marcin Świetlicki jest synem Lucjana Świetlickiego i Anny z Łysakowskich Świetlickiej. Jego ojciec jest historykiem i regionalistą związanym z Piaskami. Świetlicki uczęszczał najpierw do Szkoły Podstawowej im. Mikołaja Kopernika w Piaskach koło Lublina, a następnie do III Liceum Ogólnokształcącego im. Unii Lubelskiej w Lublinie. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Dostał powołanie do Ludowego Wojska Polskiego i w latach 1984-1986 odbył zasadniczą służbę wojskową w Słupsku. Po jej ukończeniu zamieszkał w Krakowie (gdzie mieszka do dziś) i pracował m.in. w krakowskim Pałacu Sztuki, był dozorcą kamienicy przy ul. Ziai, pracował nad korektami tekstów. Debiutował w harcerskim czasopiśmie młodzieżowym "Na przełaj". Jego pierwszym tomikiem były Zimne kraje, wydane w 1992 roku przez fundację "brulionu", chociaż jeszcze przed debiutem został dostrzeżony przez krytyków i uznany za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli tzw. pokolenia brulionu. Do 2009 wydał siedemnaście tomików poezji. Był też związany z redakcją podziemnego czasopisma "Tumult", dla którego przeprowadził jeden z pierwszych wywiadów z Maciejem Maleńczukiem. W 1992 roku wspólnie z muzykami krakowskiego zespołu Trupa Wertera Utrata założył grupę Świetliki, wykonującą jego teksty w oprawie rockowej. Marcin Świetlicki występuje jako wokalista Świetlików, posługując się charakterystyczną manierą melorecytacji. Zespół wydał pięć płyt długogrających. Marcin Świetlicki znany jest także ze współpracy z wieloma muzykami alternatywnymi, takimi jak Robert Brylewski, Cezary Ostrowski, i yassowymi (Mikołaj Trzaska). Do 2004 roku pracował zawodowo jako korektor w redakcji "Tygodnika Powszechnego" w Krakowie. Przez pewien czas prowadził program telewizyjny Pegaz, w duecie z Grzegorzem Dyduchem. Zagrał główną rolę w dramacie Wojciecha Smarzowskiego - zrealizowanego w formie spektaklu - Małżowina (1998) oraz gościnnie pojawił się w filmie Anioł w Krakowie (2002). Obecnie wchodzi w skład redakcji pisma mówionego "Gadający Pies". Jako dziennikarz był związany ze stacją radiową Roxy FM w której wraz Grzegorzem Dyduchem prowadził audycję "Ostatnia Niedziela". W prozie pod własnym nazwiskiem zadebiutował w 2006, wydając książkę Dwanaście, która dała początek trylogii - następnie ukazały się Trzynaście w 2007 i Jedenaście w 2008. Nieznany z imienia i nazwiska główny bohater trylogii opisywany jako mistrz przypomina podmiot liryczny wierszy Świetlickiego, co rodzi spekulacje dotyczące pierwowzoru. Sam Świetlicki odcina się od takich interpretacji, natomiast niektórzy krytycy sugerują, że bohater trylogii o mistrzu jest grą z przejaskrawionym obrazem Świetlickiego wykreowanym przez fanów. Ma dorosłego syna. Był laureatem wielu nagród literackich, między innymi promocyjnej nagrody im. Georga Trakla, nagrody Kościelskich, Grand Prix w konkursie czasopisma "brulion", nagrody im. ks. Jana Twardowskiego, Paszportu Polityki (przyjęcia którego odmówił). Czterokrotnie nominowany do Nagrody Literackiej Nike: w 1999 za tom Pieśni profana, w 2002 finał nagrody za tom Czynny do odwołania , w 2007 finał nagrody za tom Muzyka środka, w 2014 finał nagrody za tom Jeden (odmówił uczestnictwa w konkursie). W listopadzie 2006 za książkę Muzyka środka otrzymał nagrodę Krakowska Książka Miesiąca. Za tę książkę był nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia 2007. 13 czerwca 2009 roku otrzymał Nagrodę Literacką Gdynia, w kategorii proza, za kryminał Jedenaście. Podczas odbierania lauru powiedział: W czerwcu 2014 roku ponownie otrzymał Nagrodę Literacką Gdynia, tym razem w kategorii poezja, za tom Jeden (za ten tom był nominowany również do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej "Silesius"). Jest też laureatem Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius za całokształt twórczości (2012). Był też nominowany do tej nagrody w 2010 w kategorii książka roku za tom Niskie pobudki. W 2016 został nominowany do Nagrody Poetyckiej im. Wisławy Szymborskiej za tom Delta Dietla. Postanowieniem prezydenta RP Bronisława Komorowskiego z 30 maja 2014 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w pracy twórczej i działalności artystycznej, za osiągnięcia w promowaniu polskiej kultury. 1992: Zimne kraje (Wydawnictwo bruLion); 1994: Schizma (Wydawnictwo Obserwator); 1995: Zimne kraje 2 (Agencja Wydawnicza Zebra); 1995: Berlin; 1996: 37 wierszy o wódce i papierosach (Instytut Wydaw

O Archiwum Polskiego Rocka

Czym się zajmujemy?

W Archiwum Polskiego Rocka katalogujemy polskie płyty i single!

Czy znajdę tu tylko polski rock?

Głównie polski rock, ale też polskie płyty popowe, metalowe, a nawet jazzowe

Czy tu są tylko płyty kompaktowe?

Nie! Znajdują się tu zarówno polskie płyty winylowe i płyty kompaktowe - w tym single winylowe i CD.

Mam zespół. Czy mogę zaistnieć na tej stronie?

Oczywiście! Jeżeli wydałeś już płytę lub singla, to skontaktuj się z nami poprzez formularz.

Chciałbym pomóc rozwijać serwis. Czy to możliwe?

Oczywiście! Jeżeli chcesz mi pomóc, to przede wszystkim skontaktuj się ze mną poprzez formularz. Możesz też założyć konto w portalu i już teraz dodawać wideoklipy do płyt, a w przyszłości będziesz edytował dane, kupował i sprzedawał płyty.

Czy Archiwum to tylko strona internetowa?

Nie. Co kilka lat cała zawartość przelewana jest na papier. W tym roku kolejne wydanie. Śledź losy portalu na facebooku i załóż konto w portalu by dostawać informacje na bieżąco!

Sax Club Pana Dyakowskiego

Sax Club Pana Dyakowskiego - oprawa miękka

Sax Club Pana Dyakowskiego to wywiad-rzeka z ikoną trójmiejskiej sceny jazzowej, saksofonistą Przemkiem Dyakowskim. To pełna anegdot opowieść o życiu zawodowym i prywatnym artysty wywodzącego się z ziemiańskiej rodziny o wielkich tradycjach. Dyakowski wspomina dzieciństwo w podkrakowskiej Masłomiącej i dorastanie w Zakopanem, współpracę z Piwnicą pod Baranami i odkrycie Ewy Demarczyk, koncerty w gdańskim Żaku, wyjazdy zagraniczne i występy z zespołem Rama 111, tworzenie gdańskiego Sax Clubu, animowanie jazzowej sceny w Trójmieście i współpracę z Radiem Gdańsk.

Sax Club Pana Dyakowskiego to także opowieść o przyjaźni i współpracy Dyakowskiego z innymi ikonami jazzu: Wojciechem Karolakiem, Adamem Makowiczem, Leszkiem Możdżerem, Maciejem Sikałą, Michałem Urbaniakiem czy Janem Ptaszynem Wróblewskim.

Współautorem autobiografii jest dziennikarz Radia Gdańsk Kamil Wicik, któremu pomagał Mariusz Nowaczyński. Stworzyli pierwszą książkę dokumentującą nie tylko dokonania Przemka Dyakowskiego, ale także historię sceny muzycznej Trójmiasta.

Kup teraz!

Reklama