Biografia Steve Lukather ( ur. 1957-10-21 )

Steve Lee "Luke" Lukather (ur. 21 października 1957 w Los Angeles) - amerykański muzyk, kompozytor, wokalista i multiinstrumentalista, a także producent muzyczny. Steve Lukather znany jest przede wszystkim z wieloletnich występów w grupie muzycznej Toto, wraz z którą uzyskał m.in. nagrodę Grammy.

Reklama*

* - Reklama daje żyć stronie, więc nie krępuj się i klikaj jeżeli interesuje Cię oferta.

Lukather wydał kilka albumów solowych. Jest studyjnym muzykiem sesyjnym, który zaaranżował, skomponował i nagrał ponad 1000 albumów, które wdarły się na szczyty światowych list przebojów. Jakkolwiek jego twórczość z zespołem Toto jest zdominowana utworami z gatunku pop rock, jego solowa działalność ma wiele odmian i sięga różnych gatunków muzycznych jak rock, prog, jazz i funk.

Uznany klawiszowiec sesyjny David Paich i sesyjny perkusista Jeff Porcaro zaprosili Lukathera do dołączenia do formowanego przez nich zespołu Toto w 1976 roku. Lukather był wówczas dziewiętnastolatkiem. Od tamtej pory jest członkiem zespołu. Talent Lukathera został szybko dostrzeżony. Gdy ugruntował on swoją pozycję w świecie muzyki był wielokrotnie zapraszany do współpracy i gościnnych występów na setkach płyt i koncertów wielu sław muzyki. Lukather był dwunastokrotnie nominowany do Nagrody Grammy. Statuetkę otrzymał 5 razy.

Życiorys

Początki

Steve Lukather urodził się jako Steven Lee Lukather 21 października 1957 w Los Angeles, w Kalifornii. Uczył się grać na instrumentach klawiszowych i perkusji a później sam zaczął się uczyć gry na gitarze, którą otrzymał od ojca w wieku siedmiu lat. Otrzymał również wtedy płytę zespołu The Beatles Meet the Beatles. Lukather wielokrotnie wspominał, że ten album całkowicie zmienił jego życie, a wszystko za sprawą gitarzysty George'a Harrisona.

W siódmej klasie Laurel Hall Lutheran School w Hollywood, Steve sformował pierwszy band,z przyjaciółmi z dzieciństwa i z klasy. W jego skład weszli gitarzysta/basista Ron Sarian. Kevin MacKenzy i młodszy brat Rona, Donny Sarian. Ten ostatni zasiadł za perkusją. To był skład zespołu "English Muffin", z którym w 1970 roku Steve nagrał swój pierwszy studyjny album (w wieku 13 lat) . Był to w zasadzie singel, który zawierał 2 autorskie piosenki. Strona pierwsza nazywała się "Grass" i została skomponowana przez Rona. Ron grał na gitarze a Steve na basie. Strona druga nazywała się "Leave It" i została skomponowana przez Lukathera. Tym razem Steve grał na gitarze a Ron na basie. Obie piosenki zaśpiewane były przez Steve'a (którego głos brzmiał jak młody Michael Jackson).

W szkole średniej, Lukather poznał Davida Paicha i braci Porcaro (Jeffa, Steve'a i Mike'a), późniejszych członków zespołu Toto. Lukather, który był muzycznym samoukiem zaczął brać lekcje gry na gitarze u Jimmy'ego Wyble'e, który rozwinął wiedzę Steve'a na różne tematy związane z muzyką i jej tworzeniem, jak chociażby instrumentacja. Był to okres, w którym Steve zaczął dorastać do decyzji o zostaniu muzykiem sesyjnym. Dawało mu to także możliwość współpracy z wieloma sławami muzyki.

Reklama*

* - Reklama daje żyć stronie, więc nie krępuj się i klikaj jeżeli interesuje Cię oferta.

Jeff Porcaro, perkusista udzielający się w zespole Steely Dan, stał się przewodnikiem Steve'a w jego planach zostania muzykiem sesyjnym. Po sukcesie płyty i tournée zespołu Boz Scaggs,w którym udzielał się Lukather, Paich i Porcaro zaprosili Steve'a do formującej się w 1976 grupy Toto. Oprócz Lukathera, do grupy dołączyli Bobby Kimball, David Hungate i Steve Porcaro.

Jest - Projekt: Ideal Studio Jerzy Szatkowski

Jest - BSP 01-04 (CD / 2004)
Projekt: Ideal Studio Jerzy Szatkowski

Toto

Lukather jest gitarzystą prowadzącym w zespole Toto. Jest współkompozytorem piosenek (jednak to David Paich napisał i skomponował większość piosenek we wczesnym okresie zespołu), a także często pełni funkcję głównego wokalisty. Lukather uważał, że liderem zespołu jest Jeff Porcaro. Po jego śmierci w 1992 r. Steve przejął tę funkcję. Uważał, że zespół dalej musi tworzyć.

Po odejściu z grupy wokalisty Jeana Michaela Byrona w 1990 r. Toto zostało bez głównego wokalisty, aż do 1997 r. To właśnie Lukather zaśpiewał większość piosenek grupy w tym czasie. Steve był głównym wokalistą w każdej piosence na wydanej w 1992 Kingdom of Desire i wydanej w 1995 Tambu z wyjątkiem 2 instrumentalnych utworów. Singel wydany do płyty "Tambu" pt: "I will Remember" napisany wspólnie przez Lukathera i Stana Lyncha, zanotował #64 pozycję na brytyjskiej liście przebojów. Pomimo wokalnych umiejętności Steve'a, krytycy Tambu gorzej ocenili jego śpiew w porównaniu do byłych wokalistów grupy, jak chociażby Bobby'ego Kimballa. Krytycy zauważyli, że Steve "zmaga się" z niektórymi piosenkami i podczas koncertów bardzo chętnie korzysta z zapraszania gościnnie wokalistów i chórków. Ta wrzawa nie ustała aż do powrotu byłego wokalisty Josepha Williamsa i ponownej współpracy z Bobbym Kimballem w 1998 r. przy płycie Toto XX, na której główny wokal nie jest już Lukathera.

Współautorskie piosenki Steve'a zwiększyły swoją liczbę w końcu lat 80., kiedy prawie każda piosenka była jego dziełem. Podpisanych tylko jego nazwiskiem było jednak bardzo niewiele. Dobrym przykładem jest tu singel "I Won't Hold You Back" z Toto IV, który stał się hitem. Lukather stwierdził potem, że pisanie tekstów nie jest jego mocną stroną.

Lukather w jednym z wywiadów radiowych wyraził swój żal, że trasa koncertowa promująca "Falling in Between" nie była zbyt dobrze przyjęta w USA i stwierdził, że przyczyniły się do tego rozgłośnie radiowe, które zamiast przybliżać ludziom muzykę, sprzedają im hity masowej produkcji. Stwierdził również, że na całym świecie ich muzyka została dobrze przyjęta, tylko nie w USA. Dodał, że bardzo dużo ludzi na świecie i fanów narzeka na amerykański przemysł muzyczny (w większości na stację MTV). Uważa, że sprzedaje ona muzykę dla "idiotów ery komputera z gustowną fryzurą". Skrytykował też popularne magazyny gitarowe wielbiące pseudomuzyków, podając za przykład Billy'ego Corgana.

Breathing You - Foto: mate.otremba

Breathing You - GS 27-04 (CDs / 2004)
Foto: mate.otremba

Działalność sesyjna

Lukather osiągnął sukces jako muzyk sesyjny w latach 70. i 80. Był najbardziej rozpoznawalnym gitarzystą w Los Angeles. Współpracował z szeroką gamą sław muzyki światowej od Arethy Franklin do Warrena Zevona. Bardzo ceni sobie wsparcie, jakie dostał od Jeffa Porcaro i Davida Paicha przy osiągnięciu sukcesu w branży.

Ważne sesje nagraniowe: u Michaela Jacksona przy "Beat It" i "Human Nature" (współtworzone przez muzyka Toto Steve'a Porcaro), większość ścieżek na płycie Dona Henleya I Can't Stand Still, 2 utwory na płycie Lionela Richiego Can't Slow Down, współpraca przy tworzeniu albumu Richarda Marxa Repeat Offender. Poza sesjami nagraniowymi, Lukather stworzył wiele hitów dla George'a Bensona, The Tubes i wielu innych artystów.

Filmografia

  • Rock Prophecies (2009, film dokumentalny, reżyseria: John Chester)
  • Cry Baby: The Pedal that Rocks the World (2011, film dokumentalny, reżyseria: Max Baloian, Joey Tosi)
  • Nathan East: For the Record (2014, film dokumentalny, reżyseria: Chris Gero, David Maxwell)
  • Slash: Raised on the Sunset Strip (2014, film dokumentalny, reżyseria: Martyn Atkins)
  • The Ritchie Blackmore Story (2015, film dokumentalny, reżyseria: Alan Ravenscroft)
  • Hired Gun (2016, film dokumentalny, reżyseria: Fran Strine)
Nota prawna

Tekst biografii został opracowany w dużym stopniu na podstawie materiałów zgromadzonych w serwisie Wikipedia.pl, na podstawie licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach.

Pełny tekst źródłowy http://pl.wikipedia.org/wiki/Steve_Lukather

Reklama