Płyty muzyka: Roman Wojciechowski "Pazur"

Roman Wojciechowski (Pazur) (ur. 9 czerwca 1949 w Siemianowicach Śląskich) - polski wokalista rhythm and bluesowy, kompozytor, nestor śląskiej muzyki. Nagrywał i koncertował ze wszystkimi liczącymi się twórcami polskiej muzyki rozrywkowej. Zadebiutował w 1965 w amatorskim zespole muzycznym Meteory. W latach 1968-1972 był liderem grupy Twarze Dzielnicy Południowej znanej także jako Twarze i będącej jednym z pierwszych zespołów bluesowych i blues-rockowych z prawdziwego zdarzenia na Górnym Śląsku, jak i w Polsce. Wiosną 1972 roku, Wojciechowski zastąpił Janusza Hryniewicza i wszedł w skład zespołu Wiślanie 69. Piosenki w ich wykonaniu pt. Kiedy nadejdzie czas i A on nas nie wie nikt przez kilka miesięcy gościły na pierwszym miejscu listy przebojów Studia Rytm. Kiedy pod koniec 1972 r. kierownik formacji Andrzej Tylczyński zakończył z nią współpracę, muzycy Wiślan działali pod nazwą Ela i Grupa. W lutym 1973 roku wzięli udział w imprezie Zima Katowicka, następnie muzyk na krótko reaktywował Twarze, by z początkiem 1974 znaleźć się w rockowej grupie Hokus, która w 1976 roku wygrała łódzkie Targi Estradowe, pokonując m.in. Budkę Suflera. Formacja miała na koncie współpracę z Haliną Frąckowiak, z którą wystąpiła na XIV KFPP Opole ’76 (jedna z czterech głównych nagród - nagroda publiczności za Pieśń Geiry) i na Międzynarodowej Wiośnie Estradowej w Poznaniu. Artyści wspólnie nagrali wspólnie singla pt. Pieśń Geiry / Otwieram list, brązowy wrzesień (SP S-45 Tonpress - marzec 1976) oraz koncertowali w kraju i za granicą (Czechosłowacja). Hokus rozwiązał się w 1977 roku. W 1978 wokalista współpracował z grupą Breakout, biorąc udział w nagraniu albumu Żagiel Ziemi i (od 1978) koncertował z hardrockowym Aerobusem (uznawany za pierwszy zespół heavymetalowy w Polsce), w którego składzie znaleźli się muzycy tej miary, co gitarzysta Mirosław Borkowski i perkusista Marek Surzyn, a także basista Zbigniew Wypych (eks-Breakout). Jako współpracownik brany był pod uwagę także przez Czesława Niemena i Budkę Suflera. Od 1979 śpiewał w zespole Transport Band piosenki utrzymane w konwencji funky. Dwie z nich: A może by i Obłęd znalazły się na singlu wydanym przez Tonpress. W 1981 roku podczas I Ogólnopolskich Spotkań Rawa Blues wystąpił z towarzyszeniem grupy Dżem. W grudniu tego samego roku wyjechał na Bliski Wschód jako członek formacji Traffic Lights. Zespół tworzyli: Halina Szemplińska (eks-Gramine; śpiew), Anna Mrożek (śpiew), Roman Wojciechowski (śpiew), Marek Krasowski (eks-Gramine; instrumenty klawiszowe), Zbigniew Jaremko (saksofon), Paweł Dąbrowski (gitara basowa) i Marek Surzyn (perkusja). We wrześniu 1982 r. dołączył Adam Otręba (Dżem, Pick Up). W składzie pojawił się również Jerzy Dobrzyński (dawny współpracownik Gramine; saksofon, instrumenty klawiszowe). Wojciechowski był także współzałożycielem Federacji Muzyki Rockowej, która powstała latem 1982 roku w Katowicach. W 1983 zastąpił Lesława Kota we wrocławskim zespole rockowym Ozzy (piosenki Obcy Raj, Obce Niebo, Budzi mnie bicie serc, Oliviera i List do Luizy również wydano na singlach). Podczas Rawy Blues ’83 zadebiutował z Grupą Bluesową WOO, z którą wystąpił m.n. na kolejnych edycjach "Rawy Blues" (1984, 1985), "Jesieni Bluesem ’85" w Białymstoku oraz w ramach spotkań Wokalistów Jazzowych. W 1986 powstał zespół Pazur Rock-Blues Band. W składzie grupy znaleźli się znani muzycy sceny bluesowej i rockowej: Leszek Cichoński (eks-Ozzy; gitara, śpiew), Włodzimierz Krakus (eks-Hokus, Transport Band i Ozzy; gitara basowa, śpiew), Andrzej Urny (gitara, śpiew) i Rafał Rękosiewicz (instrumenty klawiszowe). W formacji repertuarze znalazły się utwory m.in. z repertuaru: B.B. Kinga i The Rolling Stones. W 1991 roku Wojciechowski wraz z supergrupą DDD (Dużo Dobrych Dźwięków) wziął udział w konkursie Grand Prix Sopot ’91, będąc pierwszym w historii festiwalu wykonawcą bluesowym i najwyżej ocenionym reprezentantem Polski. W składzie grupy znaleźli się m.in.: pianista Krzysztof Głuch, gitarzysta zespołu KAT Piotr Luczyk, basista Jerzy Kawalec, puzonista Bronisław Duży, skrzypek Henryk Gembalski i saksofonista Aleksander Korecki. Formacja doczekała się nagrania albumu pt. Dużo Dobrych Dźwięków (Polton, 1991), a następnie rozwiązała się. Wojciechowski przez kilka lat mieszkał w Berlinie. Po powrocie do kraju stanął na czele formacji Roman Pazur Wojciechowski & Czarne Komety z Południa złożonej...

Przeczytaj całą biografię

DDD - Dużo dobrych dźwięków

DDD - Dużo dobrych dźwięków

  • Lubię to: 0
  • Mam to: 0
  • Kupię to: 0

Breakout - Żagiel ziemi

Breakout - Żagiel ziemi

  • Lubię to: 0
  • Mam to: 1
  • Kupię to: 0

Reklama