Elektryczne GitaryNic mnie nie rusza

Metryka

  • Wykonawca: Elektryczne Gitary
  • Tytuł: Nic mnie nie rusza
  • Wytwórnia: Pomaton EMI
  • Numer katalogowy: 4632362
  • EAN: 5099946323620
  • Nośnik: CD
  • Data wydania: 2012-03-20
  • Opakowanie: digipack
  • Komentarze ()

Spis utworów

Spis muzyków

Reklama

Komentarze

Biografia Elektryczne Gitary

Elektryczne Gitary ? polski zespół rockowy, utworzony w 1989 roku przez Rafała Kwaśniewskiego, Piotra Łojka i Kubę Sienkiewicza. Głównym założeniem zespołu jest wykonywanie piosenki autorskiej w oprawie rockowej. Autorem większości repertuaru jest Kuba Sienkiewicz. Logo zespołu to ?elektryczny kot?, rysunek plastyka Jarka Koziary. Zespół zdobył rozgłos i do 2009 roku sprzedał ponad 1,5 mln oryginalnych płyt. Zespół od początku słynął ze specyficznego poczucia humoru i przewrotnej autoironii. Sam Jakub Sienkiewicz nigdy nie ukrywał, że nie traktuje stylistyki rockowej zbyt poważnie. W czasie koncertu staram się uzyskać jak największą karykaturę tego, co robię. Frazy na gitarze wycinam tak, żeby one same z siebie się naśmiewały. Praktycznie wiele może się zdarzyć i to są bardziej happeningi niż klasyczne koncerty rockowe. Pierwszy koncert zespół zagrał z perkusistą Markiem Kanclerzem 10 maja 1990, w warszawskim klubie Hybrydy. Zespół od początku grał utwory Kuby Sienkiewicza, ale czerpał również z twórczości takich artystów jak Stanisław Staszewski, Jacek Kleyff, Rafał Wojaczek czy Jan Krzysztof Kelus, część repertuaru jest też autorstwa Piotra Łojka. W roku 1991 zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Zic Zac, którego efektem była praca nad debiutancką płytą Elektrycznych Gitar, Wielka radość, wydaną rok później. Oprócz znanych już z anten radiowych przebojów, takich jak Jestem z miasta i Włosy nagrano nowe, rozpoznawalne utwory jak Przewróciło się, czy Koniec. Na płycie w dwóch piosenkach (Będę szedł i Wszystko ch.) na saksofonie zagrał Aleksander Korecki, który na stałe związał się z grupą w 1995 roku. Tuż przed nagrywaniem debiutanckiego krążka z zespołu odszedł Marek Kanclerz; na płycie słychać go tylko w piosence Włosy, pochodzącej z sesji próbnej w 1990. Na koncertach zastępował go nowy perkusista, zmarły w 2003 roku Robert Wrona, wcześniej zasilający szeregi zespołu Immanuel. W trakcie nagrywania płyty do zespołu dołączył basista Tomasz Grochowalski, były członek zespołu Closterkeller. Popularność zespołu rozpoczęła się od połowy 1991 roku. Piosenki zespołu najpierw zaczęły się pojawiać w lokalnych rozgłośniach radiowych, następnie w radiowej Trójce, potem w innych ogólnopolskich rozgłośniach. Od tej pory zespół grywał coraz większe trasy koncertowe, a na ich występy przychodziło po kilka tysięcy osób. Miejsce zespołu na polskiej scenie muzycznej potwierdziły takie występy jak w warszawskiej Rivierze obok Dżemu i Kobranocki. Piotr Łojek wspomina te czasy tak: W drugiej połowie 1992 zespół występował w składzie Kuba Sienkiewicz ? gitara, śpiew; Rafał Kwaśniewski ? gitara prowadząca, Tomasz Grochowalski ? gitara basowa, Piotr Łojek ? instrumenty klawiszowe, Robert Wrona ? perkusja. Na koncertach pojawiały się nowe utwory ? Dzieci, Widmo krąży, Celina Stanisława Staszewskiego, czy Jenny, Jenny śpiewana przez gitarzystę Rafała Kwaśniewskiego, wydana później na albumie Polski Rokendrol jego zespołu PRL. Jednak właśnie w drugiej połowie 1992, gdy popularność grupy rosła, Rafał Kwaśniewski został poproszony przez resztę muzyków o opuszczenie zespołu. Jako, że jego odejście zbiegło się z wypuszczeniem na rynek debiutanckiej płyty Elektrycznych Gitar, teledyski, materiały promocyjne, trasy koncertowe zespół organizował już bez jego udziału. W 1993 r. zespół nagrał drugą płytę, zatytułowaną A ty co. Od początku autorzy zakładali, że będzie się ona różnić od debiutanckiego albumu. Jest ona mniej pogodna od poprzedniczki, bardziej oszczędna w dźwięki. Brzmienie wydaje się bardziej surowe, choć na płycie pojawiły się solówki klawiszowe. To właśnie z tej płyty pochodzą takie utwory jak Spokój grabarza, Wyszków tonie, Nie pij Piotrek, Dylematy oraz jeden z największych przebojów tamtych lat, Dzieci. Rok po wydaniu A ty co, nie mogąc pogodzić gry w zespole z życiem osobistym, z zespołu odszedł Robert Wrona. Jego miejsce w zespole zajął Jarosław Kopeć z Warszawskiej Opery Kameralnej. W tym czasie z zespołem parokrotnie występował też żoliborski perkusista Robert Szambelan. Zespół na nowo zaaranżował piosenki, niektóre z nich pojawiły się na koncertach w innych, nieco bardziej rozbudowanych wersjach (Włosy, Koniec). Na początku 1995 roku zespół wydał kolejny album, zatytułowany Huśtawki, zawierający między innymi piosenkę o Żoliborzu, Marymoncki Dżon, ze słowami Krzysztofa Bienia. Płytę promował spolszczony przez Kubę utwór Paula McCartneya, Serce jak pies. Album ten sprzedawał się na początku gorzej od dwóch pierwszych płyt zespołu, co doprowadziło do rozwiązania umowy z Zic Zakiem, jednak w 1997 i tak osiągnął status Złotej Płyty. W połowie 1995 r. do zespołu dołączył Alek Korecki. W roku 1996 Elektryczne Gitary podp

O Archiwum Polskiego Rocka

Czym się zajmujemy?

W Archiwum Polskiego Rocka katalogujemy polskie płyty i single!

Czy znajdę tu tylko polski rock?

Głównie polski rock, ale też polskie płyty popowe, metalowe, a nawet jazzowe

Czy tu są tylko płyty kompaktowe?

Nie! Znajdują się tu zarówno polskie płyty winylowe i płyty kompaktowe - w tym single winylowe i CD.

Mam zespół. Czy mogę zaistnieć na tej stronie?

Oczywiście! Jeżeli wydałeś już płytę lub singla, to skontaktuj się z nami poprzez formularz.

Chciałbym pomóc rozwijać serwis. Czy to możliwe?

Oczywiście! Jeżeli chcesz mi pomóc, to przede wszystkim skontaktuj się ze mną poprzez formularz. Możesz też założyć konto w portalu i już teraz dodawać wideoklipy do płyt, a w przyszłości będziesz edytował dane, kupował i sprzedawał płyty.

Czy Archiwum to tylko strona internetowa?

Nie. Co kilka lat cała zawartość przelewana jest na papier. W tym roku kolejne wydanie. Śledź losy portalu na facebooku i załóż konto w portalu by dostawać informacje na bieżąco!

Archiwum Polskiego Rocka 1961 - 2016

Archiwum Polskiego Rocka, to jedyny w swoim rodzaju katalog polskich płyt z muzyką rockową, które zostały wydane w latach 1961 - 2016. Dwa tomy (pierwszy 606 stron, drugi 550 stron) zawierają pełny opis dyskografii ponad 800 zespołów czyli blisko 8700 płyt. Dodatkowa płyta DVD zawiera ponad 20000 skanów płyt, okładek, labeli i innych elementów wydawnictw.

Reklama