Elektryczne GitaryKariera Nikosia Dyzmy

Metryka

  • Wykonawca: Elektryczne Gitary
  • Tytuł: Kariera Nikosia Dyzmy
  • Wytwórnia: Universal Music PL
  • Numer katalogowy: 017 253-2
  • EAN: 0044001725326
  • Nośnik: CD
  • Data wydania: 2002-03-18
  • Komentarze ()

Spis utworów

Spis muzyków

Komentarze

Biografia Elektryczne Gitary

Elektryczne Gitary – polski zespół rockowy, utworzony w 1989 roku przez Rafała Kwaśniewskiego, Piotra ŁojkaKubę Sienkiewicza. Głównym założeniem zespołu jest wykonywanie piosenki autorskiej w oprawie rockowej. Autorem większości repertuaru jest Kuba Sienkiewicz. Logo zespołu to "elektryczny kot", rysunek plastyka Jarka Koziary. Zespół zdobył rozgłos i do 2009 roku sprzedał ponad 1,5 mln oryginalnych płyt. Zespół od początku słynął ze specyficznego poczucia humoru i przewrotnej autoironii. Sam Jakub Sienkiewicz nigdy nie ukrywał, że nie traktuje stylistyki rockowej zbyt poważnie. W czasie koncertu staram się uzyskać jak największą karykaturę tego, co robię. Frazy na gitarze wycinam tak, żeby one same z siebie się naśmiewały. Praktycznie wiele może się zdarzyć i to są bardziej happeningi niż klasyczne koncerty rockowe. Pierwszy koncert zespół zagrał z perkusistą Markiem Kanclerzem 10 maja 1990, w warszawskim klubie Hybrydy. Zespół od początku grał utwory Kuby Sienkiewicza, ale czerpał również z twórczości takich artystów jak Stanisław Staszewski, Jacek Kleyff, Rafał Wojaczek czy Jan Krzysztof Kelus, część repertuaru jest też autorstwa Piotra Łojka. W roku 1991 zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Zic Zac, którego efektem była praca nad debiutancką płytą Elektrycznych Gitar, Wielka radość, wydaną rok później. Oprócz znanych już z anten radiowych przebojów, takich jak Jestem z miasta i Włosy nagrano nowe, rozpoznawalne utwory jak Przewróciło się, czy Koniec. Na płycie w dwóch piosenkach (Będę szedł i Wszystko ch.) na saksofonie zagrał Aleksander Korecki, który na stałe związał się z grupą w 1995 roku. Tuż przed nagrywaniem debiutanckiego krążka z zespołu odszedł Marek Kanclerz; na płycie słychać go tylko w piosence Włosy, pochodzącej z sesji próbnej w 1990. Na koncertach zastępował go nowy perkusista, zmarły w 2003 roku Robert Wrona, wcześniej zasilający szeregi zespołu Immanuel. W trakcie nagrywania płyty do zespołu dołączył basista Tomasz Grochowalski, były członek zespołu Closterkeller. Popularność zespołu rozpoczęła się od połowy 1991 roku. Piosenki zespołu najpierw zaczęły się pojawiać w lokalnych rozgłośniach radiowych, następnie w radiowej Trójce, potem w innych ogólnopolskich rozgłośniach. Od tej pory zespół grywał coraz większe trasy koncertowe, a na ich występy przychodziło po kilka tysięcy osób. Miejsce zespołu na polskiej scenie muzycznej potwierdziły takie występy jak w warszawskiej Rivierze obok DżemuKobranocki. Piotr Łojek wspomina te czasy tak: Pierwszy koncert w Krakowie, kiedy przyjechaliśmy jakimś Fordem Transitem, w którym nie było w ogóle nawet siedzeń, tylko wstawione jakieś fotele i wersalki. W nocy, zziębnięci jedziemy do tej hali, to była hala Korony na Podgórzu, po drugiej stronie Wisły i nagle się okazuje, że w tę samą stronę idzie całe miasto po prostu... Tak się zastanawiamy, dokąd oni idą? To był 92 rok, jeszcze bardzo słabo orientowaliśmy się w popularności (...) Okazało się, że oni idą na nasz koncert... To wyglądało jak u Beatlesów. To krótko trwało, ten taki szał pierwszy, może z dwa lata, ale tak to wyglądało. W drugiej połowie 1992 zespół występował w składzie Kuba Sienkiewiczgitara, śpiew; Rafał Kwaśniewskigitara prowadząca, Tomasz Grochowalskigitara basowa, Piotr Łojekinstrumenty klawiszowe, Robert Wrona – perkusja. Na koncertach pojawiały się nowe utwory – Dzieci, Widmo krąży, Celina Stanisława Staszewskiego, czy Jenny, Jenny śpiewana przez gitarzystę Rafała Kwaśniewskiego, wydana później na albumie Polski Rokendrol jego zespołu PRL. Jednak właśnie w drugiej połowie 1992, gdy popularność grupy rosła, Rafał Kwaśniewski został poproszony przez resztę muzyków o opuszczenie zespołu. Jako, że jego odejście zbiegło się...

O Archiwum Polskiego Rocka

Czym się zajmujemy?

W Archiwum Polskiego Rocka katalogujemy polskie płyty i single!

Czy znajdę tu tylko polski rock?

Głównie polski rock, ale też polskie płyty popowe, metalowe, a nawet jazzowe

Czy tu są tylko płyty kompaktowe?

Nie! Znajdują się tu zarówno polskie płyty winylowe i płyty kompaktowe - w tym single winylowe i CD.

Mam zespół. Czy mogę zaistnieć na tej stronie?

Oczywiście! Jeżeli wydałeś już płytę lub singla, to skontaktuj się z nami poprzez formularz.

Chciałbym pomóc rozwijać serwis. Czy to możliwe?

Oczywiście! Jeżeli chcesz mi pomóc, to przede wszystkim skontaktuj się ze mną poprzez formularz. Możesz też założyć konto w portalu i już teraz dodawać wideoklipy do płyt, a w przyszłości będziesz edytował dane, kupował i sprzedawał płyty.

Czy Archiwum to tylko strona internetowa?

Nie. Co kilka lat cała zawartość przelewana jest na papier. W tym roku kolejne wydanie. Śledź losy portalu na facebooku i załóż konto w portalu by dostawać informacje na bieżąco!

Archiwum Polskiego Rocka 1961 - 2016

Archiwum Polskiego Rocka, to jedyny w swoim rodzaju katalog polskich płyt z muzyką rockową, które zostały wydane w latach 1961 - 2016. Dwa tomy (pierwszy 606 stron, drugi 550 stron) zawierają pełny opis dyskografii ponad 800 zespołów czyli blisko 8700 płyt. Dodatkowa płyta DVD zawiera ponad 20000 skanów płyt, okładek, labeli i innych elementów wydawnictw.

Reklama